Η λιπόλυση στηρίζεται στην δράση μιας ουσίας γνωστή ως φωσφατιδυλοχολίνη.Η ουσία αυτή χρησιμοποιείται με ασφάλεια για πάνω από 30 χρόνια για την πρόληψη και θεραπεία της λιπώδους εμβολής. Επίσης χορηγείται ενδοφλέβια για την θεραπεία της ηπατικής ανεπάρκειας και ενδοτραχειακά για  το σύνδρομο ARDS. Αναφέρεται ακόμα ότι βελτιώνει τις αθηρωματικές πλάκες των στεφανιαίων αρτηριών, μειώνει τις  LDL,VLDL και τα τριγλυκερίδια, ενώ αυξάνει την  HDL.

Η φωσφατιδυλχολίνη χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά για αισθητικούς λόγους το 1988 και ενώ δεν έχει λάβει έγκριση από τον FDA χρησιμοποιείται έκτοτε σε πολλές χώρες με πολύ καλά αποτελέσματα σε τοπική εναπόθεση λίπους (“κυτταρίτιδα”), ξανθελάσματα, λιπώματα και λιποδυστροφίες.

Αποτελεί δομικό συστατικό της κυτταρικής μεμβράνης, που παίζει ρόλο στη σταθεροποίηση της και τη μεταφορά ουσιών διαμέσου αυτής.Ενώ ο ακριβής μηχανισμός δράσης της δεν έχει εξακριβωθεί φαίνεται πως η είσοδος της σε λιποκύτταρα προκαλεί χημικές αντιδράσεις ,που έχουν σαν αποτέλεσμα την μετατροπή τμημάτων τους σε υδατοδιαλυτές ουσίες και επομένως την καταστροφή τους.

Η θεραπεία περιλαμβάνει εγχύσεις ανά 1,5-2 εκ. Συστείνονται 4- 5 θεραπείες. Αρχικά φωτογραφίζεται  ο/η ενδιαφερόμενoς/η , μετράμε την περιφέρεια της υπό αγωγή περιοχής, σχεδιάζουμε τα σημεία εφαρμογής και εγχύουμε ποσότητα από 20 έως 40 ml ανάλογα με την έκταση και την βαρύτητα του προβλήματος. Δεν θεωρείται απαραίτητη η χρήση αναισθητικής κρέμας αφού η  τοποθέτηση παγοκυστών χαρίζει ικανοποιητική υπαισθησία.Απαραίτητη θεωρείται η κατανάλωση 1,5 lit νερού πριν και άλλο τόσο μετά το τέλος της συνεδρίας, για να αποφύγουμε πιθανή δυσφορία λόγω κατακράτησης υγρών που προκαλείται.

Μετά την θεραπεία ενδέχεται να εμφανιστούν εκχυμώσεις ,αίσθημα καύσους και ήπιο οίδημα που υποχωρούν προοδευτικά σε 3- 10 μέρες. Σπάνια έχει αναφερθεί διάρροια, ναυτία, ζάλη,  πονοκέφαλος.

Η θεραπεία αντενδείκνυται σε καρδιακή ανεπάρκεια, αρρυθμίες ,αρτηριακή υπέρταση, αυτοάνοσα νοσήματα, ενεργό ηπατική ή νεφρική νόσο,μεγάλου βαθμού παχυσαρκία,σακχαρώδη διαβήτη,αλλεργία στην σόγια και την ασπιρίνη.Άτομα με υποθυρεοειδισμό εμφανίζουν ελάχιστη βελτίωση.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΥΤΤΑΡΙΤΙΔΑΣ

Με τον όρο “κυτταρίτιδα” (cellulite) στην καθομιλουμένη  περιγράφεται η προβολή και παγίδευση του υποδόριου λίπους ανάμεσα στις ίνες του συνδετικού ιστού, το οποίο παίρνει την μορφή οζιδίων ομοιάζοντας με φλοιό πορτοκαλιού ή δέρμα σαν “cottage cheese” και εντοπίζεται κυρίως σε γλουτούς, μηρούς και κοιλιά γυναικών κατά κανόνα μετά την εφηβεία.Δεν έχει καμία σχέση με τον ιατρικό όρο κυτταρίτιδα (cellulitis) που αφορά εν τω βάθει λοίμωξη του δέρματος.

Στο ιατρείο μας αντιμετωπίζεται ανάλογα με την βαρύτητα και την μορφή της με ενέσιμη θεραπεία

κατά την οποία εφαρμόζεται εκχύλισμα καφεΐνης ή αγκινάρας.Και οι δύο ουσίες φαίνεται πως εισέρχονται στα λιποκύτταρα και με την αποδόμηση κάποιων μορίων τους προκαλούν ελάττωση του μεγέθους χωρίς να τα καταστρέφουν, ο ακριβής μηχανισμός δράσης τους όμως δεν έχει εξακριβωθεί. Το πρωτόκολλο περιλαμβάνει εφαρμογή μία φορά την εβδομάδα για τον πρώτο μήνα και ανά 15 μέρες για τους δύο επόμενους μήνες.

Είναι σύνηθες μετά την θεραπεία η παραμονή ήπιου άλγους και οιδήματος για τις επόμενες 2-3 μέρες, καθώς και η εμφάνιση εκχυμώσεων όπως και στην περίπτωση της λιπόλυσης. Με το τέλος της θεραπείας επιτυγχάνεται μείωση έως 50-70%. Η βελτίωση της κυτταρίτιδας είναι εμφανής σε 15-45 ημέρες  μετά την έναρξη της θεραπείας. Η μεσοθεραπεία με εκχύλισμα καφεΐνης αντενδείκνυται σε καρδιακή ανεπάρκεια και αρρυθμίες.